Grotduiken in Mexico

In 2024 dook ik de cenotes van Yucatán met mijn buddy Manuel. Eigen werk, geen opdracht — en het bleek het moeilijkste licht waar ik ooit mee gewerkt heb.

Waarom een grot anders is dan een wrak

Op een wrak in het Oostvoornse Meer is het donker, maar er is bovenlicht. Er komt iets van boven, hoe weinig ook, en je weet altijd waar de oppervlakte is.

In een grot is er niets. Geen daglicht, geen richting, geen achtergrond. Alle licht op je beeld komt van wat je zelf meeneemt, en dat betekent dat je elke opname letterlijk zelf moet uitlichten. Wat buiten je lampen valt is zwart.

Dat is wat grotduiken van een cameraman vraagt en wrakduiken niet: je bent niet alleen de camera, je bent ook de belichting. En je hebt maar zoveel handen.

De cenotes

We doken de bekende stelsels — Monkey Dust, Car Wash en andere. De diepte viel mee; dat is bij cenotes zelden het probleem.

De afstand wel. Sommige stelsels liggen zo ver dat je uren onderweg bent voordat je te water gaat. Je sleept alles mee wat je nodig hebt, en vergeten is niet vergeten maar terug.

Wat het oplevert

Overstroomde grotten met stalactieten die er al stonden voordat het water er was. Zichtbaarheid die je nergens in Nederland haalt. En stilte.

Het beeld hierboven is uit dat stelsel: twee duikers in de ruimte, met alleen wat wij zelf bij ons hadden aan licht.