Halcyon Symbios ecosysteem: duikcomputer, HUD, tank pod en meer

Ik duik dit toestel nu een aantal weken en dit zijn mijn eigen bevindingen. Deze video is niet gesponsord. Halcyon betaalt me niets en ik heb geen t-shirt of sticker gekregen.

Het begon in Oostenrijk, waar ik Clemens ontmoette. Hij vertelde me over de voor- en nadelen en dat opende mijn ogen: dit is meer dan een koekjestrommel die je meeneemt onder water.

Gewicht

Het eerste wat opviel was hoe licht het is. Ik duik meestal een JJ, in standaard- of in Joey-configuratie en die is altijd veel te zwaar.

Op de weegschaal: 12 kg, inclusief een aluminium zuurstoffles van anderhalve liter die zelf 2,5 kg weegt. Haal je die eraf, dan zit het toestel onder de tien kilo.

Onder water ligt het anders. Met lege longen en vier kilo extra eraan hangt hij op ongeveer 3,6 kg — hij is namelijk licht positief. Met normaal gevulde longen kom je op zo’n 600 gram uit.

Wat dat betekent: leeg is hij ongeveer neutraal, met gas erin ongeveer 2,7 tot 3 kilo positief. Je voelt dus een lichte opwaartse druk tegen je buik en dat duikt prettig. De zuurstoffles gaat op 150 bar het water in, dus tegen het eind van de duik wordt hij nog iets positiever. Dat lichte beetje lift ervaar ik als comfortabel.

Snel om

Ik heb hem gedoken met een enkele 12, een dubbele 8,5, een dubbele 12 en sidemount. Welke configuratie je op je rug of aan je zij hebt maakt niet uit.

Er zitten twee ringen op die je vooral gebruikt om hem naar de kant te dragen. Onder water klik je hem los en dan zit hij niet in de weg als je met je handen naar je droogpak wilt. In het begin denk je dat dat een probleem wordt; dat valt mee.

Er zitten nog wat ringen op waar ik niets mee doe — ik weet eerlijk gezegd niet waar ze voor bedoeld zijn. Wat ik wel gebruik: een stuk bungee vanaf je backplate over de lussen heen. Daarmee ligt de rebreather vast. In het begin ging dat met cookies, maar die wilden aan de lijn blijven haken; nu zijn het schijfjes.

De bailoutklep in het systeem

Dit vind ik een van de sterkste punten. Een bailoutklep is een automaat gecombineerd met de loop: je schakelt om en je ademt open circuit, je schakelt terug en je zit weer op de loop.

Meestal zit dat allemaal bij het mondstuk. Hier zit het in het toestel en daardoor is het mondstuk klein. Op lange duiken scheelt dat je kaken echt iets.

De schakelaar heeft een duidelijke stand. Bovenin is het gewoon open circuit, als een normale automaat. Draai je hem om, dan zit je op gesloten circuit.

Het mooie is dat hij dan meteen aangaat. Hij begint te trillen om te bevestigen dat hij aanstaat, ook als het toestel helemaal uit stond en hij stuurt een signaal naar de handset en de HUD. Je hoeft dus niet zelf tussen open en gesloten circuit om te schakelen op je computer.

Er zit nog een knop op: indrukken en draaien maakt het ademen zwaarder. Eerlijk gezegd ademt hij zo licht dat ik hem elke duik juist zwaarder heb gezet.

Ademen en de fout die ik maakte

Het ademt opvallend natuurlijk. Je hoeft niet aan de ADV te zuigen om gas te krijgen — rustig en langzaam ademen is genoeg, dan geeft hij vanzelf.

Op mijn eerste duik ging het toch mis en dat lag aan mij. Ik lag uit trim omdat ik naar de instructeur keek en ik duwde het toestel omlaag omdat ik dacht dat dat moest voor de loop in mijn mond. Daardoor kwam de diluentklep onder mijn longen te liggen. De druk daar was hoger, dus de klep gaf gas — en dat voelde als een overweldigende hoeveelheid.

Tweede duik was mijn trim beter en het probleem weg. Zorg dus dat je trim klopt en duw het toestel niet omlaag. Houd hem juist iets omhoog, zodat de ADV op dezelfde hoogte zit als je longen.

De kraan met één hand

Rebreatherduikers: hoe sluiten jullie je kraan?

Dit is wat mij betreft het grootste gemak van allemaal. Er zitten twee extra knoppen op, waardoor je met duim en vinger open- en dichtdraait. Met één hand.

Waarom heeft niemand dat eerder bedacht? Je hebt je lamp vast, je hebt spullen te dragen, je vinnen — en dan sta je te worstelen. Nu niet meer.

De verbinding tussen toestel en scherm

Op internet las ik zorgelijke berichten over verbindingen die wegvallen door de batterijen van verwarmingssystemen. Ik heb het met mijn eigen verwarming geprobeerd en de verbinding bleef staan.

Het probleem is ook kleiner dan het lijkt en dat komt door hoe het is opgebouwd: de controller zit in het toestel zelf. Daar gebeurt het. De handset en de HUD zijn schermen die laten zien wat die controller doet.

Valt de verbinding een paar seconden weg — ik zag dat twee of drie keer tijdens een duik van een uur — dan gaat er niets knipperen of alarmeren. Je ziet iets grijs worden in plaats van wit en een seconde later is het terug. Halcyon werkt er nog aan; voor mij is het geen groot probleem.

Handset en HUD

De HUD is verrassend klein en toch uitstekend af te lezen. Ik ben boven de vijftig en heb een leesbril nodig, maar de HUD lees ik zonder enig probleem. Dat zegt genoeg.

De instellingen doe je vanaf de computer zoals je gewend bent: gassen, plan, gradient factors. Het verschil zit in de app: die onthoudt je sets. Heb je voor diepere duiken een vaste combinatie — 100%, 50% en 12/65 als backgas — dan zet je die één keer in de bibliotheek en kies je hem daarna met één klik. Geen gassen meer aan- en uitzetten. En het synchroniseert tussen HUD en handset, dus je hoeft het niet twee keer te doen.

Setpoints wisselen

Veel gestelde vraag: hoe schakel je van laag naar hoog setpoint? Het instellen ervan loopt via de app en de computer.

Niet op je computer, maar op het toestel zelf. Er zit één knop, verzonken in een gaatje, met drie standen:

1. Automatisch. Hij houdt het setpoint aan dat je hebt ingesteld, maar vanaf tien meter en ondieper geeft hij het equivalent van 50%. Zo blijft het toestel niet voortdurend zuurstof bijgeven om 1,6 vast te houden; die laatste stap doe je zelf handmatig voor je deco.
2. Laag setpoint.
3. Hoog setpoint.

Je computer bevestigt alleen wat je doet — hij is een scherm, geen bedieningspaneel. Dat is prettig, want knoppen indrukken op de HUD is niet het handigste onder water.

Wat ik nog mis

De buddymodus laat me de waarden van mijn buddy lezen als ik mijn arm bij mijn lichaam houd. Leuk, maar wat ik van mijn buddy wil weten is zijn tijd tot de oppervlakte of zijn decompressietijd. Dat is de vraag die ik nu nog elke duik met handgebaren stel.

Halcyon, als je meeleest: zet dat erbij.